Betekenis bewustzijnsstoornis

Een langdurige bewustzijnsstoornis (LBS) is altijd het gevolg van ernstige hersenschade. Die schade kan bijvoorbeeld zijn ontstaan door een verkeersongeluk, een hersenbloeding of zuurstofgebrek tijdens een hartstilstand. Er is sprake van een bewustzijnsstoornis wanneer de helderheid verstoord is, maar de waakzaamheid gehandhaafd blijft. Eenvoudig gezegd is de helderheid van het bewustzijn verstoord bij een onveranderde waakzaamheid van het centrale zenuwstelsel.

Betekenis bewustzijnsstoornis Een langdurige bewustzijnsstoornis (LBS) is een toestand van zijn, nadat een patiënt is ontwaakt uit een coma. Er kunnen twee elkaar opvolgende stadia worden onderscheiden: het niet-responsief waaksyndroom (NWS) (Engels: Unresponsive Wakefulness Syndrome), al dan niet gevolgd door de minimale bewustzijnstoestand (MCS) (Engels: Minimally.

Bewustzijn verlies

Het bewustzijnsverlies treedt dan meestal op tijdens inspanning, en niet in rust. Andere oorzaken dan een hartziekte. Naast een hartziekte zijn de meest voorkomende oorzaken van bewustzijnsverlies een reactie op emotie of vermoeidheid, plotseling gaan staan (uit bed komen), of een neurologische aandoening zoals epilepsie. Bewustzijnsverlies, ook bekend als syncope of flauwvallen, is een aandoening waarbij een persoon tijdelijk het vermogen verliest om te reageren op prikkels uit de omgeving. Dit kan kortstondig of langdurig optreden en wordt beschouwd als een medisch noodgeval, vooral als het bewustzijnsverlies gepaard gaat met ademhalingsproblemen of een andere.

Bewustzijn verlies Zoals we hebben gezien, moet je altijd waakzaam zijn in de aanwezigheid van de verschillende oorzaken van bewustzijnsverlies. Dit komt omdat het een klein bewustzijnsverlies maar ook de aankondiging van een hartaandoening kan zijn. Bij twijfel is het belangrijk om een arts te raadplegen om de nodige aanvullende tests te krijgen.

Verminderd bewustzijn

Een veranderd bewustzijnsniveau is elk niveau van bewustzijn dat afwijkt van het normale. Bewustzijnsniveau is een aanduiding voor de mate waarin iemand alert is en reageert op stimuli uit de omgeving. [1] Een licht verminderde alertheid of bewustzijn wordt soms aangeduid met de term "lethargie". Verminderd bewustzijn is een vaak voorkomende complicatie van intoxicaties en is een risico voor aspiratie. Verminderd bewustzijn Als het bewustzijn en zijn capaciteit op een of andere manier aangetast is, spreken we van een bewustzijnsstoornis. Deze worden verder onderverdeeld in kwalitatief of kwantitatief. Kwalitatief is een stoornis in de helderheid en kwantitatief is een stoornis in de waakzaamheid.

Coma betekenis

Coma is een vorm van bewusteloosheid. Voor andere mensen lijkt het alsof iemand heel diep slaapt: iemand reageert niet meer op je stem of op aanraking. Zelfs als je hard knijpt, zal iemand in coma meestal niet reageren zoals diegene normaal zou doen. Dat komt doordat delen van de hersenen niet meer goed werken. Coma is een ernstige aandoening die wereldwijd aanzienlijke morbiditeit en mortaliteit veroorzaakt. Het begrip "coma" verwijst naar een diepe staat van onbewustzijn, waarin de patiënt geen normale reactie vertoont op externe stimuli.

Coma betekenis A coma is a deep state of prolonged unconsciousness in which a person cannot be awakened, fails to respond normally to painful stimuli, light, or sound, lacks a normal sleep-wake cycle and does not initiate voluntary actions. [1].

Neurologische aandoening

Een overzicht van de meest veelvoorkomende neurologische aandoeningen, zoals slagen, dementie, Parkinson, epilepsie en tumoren. Leer de symptomen, oorzaken en gevolgen van deze aandoeningen kennen en hoe ze de hersenen en het lichaam beïnvloeden. Een neurologische aandoening is een aandoening van het zenuwstelsel. Structurele, biochemische, of elektrische onregelmatigheden in de hersenen, het ruggenmerg of andere zenuwcellen kunnen een verscheidenheid aan symptomen veroorzaken.

Neurologische aandoening Epilepsie is een neurologische aandoening, gekenmerkt door de aanwezigheid van terugkerende episodes die toevallen of epileptische aanvallen worden genoemd (Fernández-Suárez, et al., ). Ongeveer 50 miljoen mensen lijden wereldwijd aan epilepsie (World Health Organization, ).